Gazeteci İsmail Türk Yazdı; Trump’ın Dolu Çantası, Türkiye’nin Boşalan Kasası

Yeniçağ Gazetesi Yazarı İsmail Türk Ankara'da Gerçekleştirilen NATO Zirvesini ve ABD Başkanı Trump’ın Ziyaretini Bugün'ki Köşe Yazısında Değerlendirdi.

Geçtiğimiz günlerde Ankara’da gerçekleştirilen NATO Zirvesi öncesinde, iktidar yanlısı basının önemli bir bölümü yine aynı görevi üstlendi: Türk milletine gerçeği anlatmak yerine, Amerikan propagandasını pazarlamak…

Günlerce öyle bir NATO hikâyesi anlatıldı ki sanırsınız Türkiye’nin ekonomide, savunmada ve dış politikada yaşadığı bütün meseleler bir zirveyle çözülecek. Uçak motorları gelecek, savunma sanayimizin önündeki engeller kalkacak, parasını verdiğimiz hâlde teslim edilmeyen F-35 uçakları adeta Amerika’nın Türkiye’ye karşılıksız hediyesiymiş gibi önümüze konulacaktı.

“Trump dolu çantayla geliyor” denildi.

Peki çantadan ne çıktı?

Somut olarak ortaya çıkan tablo, manşetlerde anlatılanlarla aynı değildi. Trump, Türkiye’ye verilmiş kesin bir F-35 garantisiyle gelmedi. Yaptırımların kaldırılması ve Türkiye’nin F-35 programına dönüşü konusunda olumlu mesajlar verdi ancak bunun önünde hâlâ Amerikan yasaları, Kongre’nin itirazları ve S-400 şartı bulunuyor. Türkiye’nin zamanında F-35 projesi için ödediği yaklaşık 1,4 milyar doların akıbeti de hâlâ çözülmüş değildir.

Buna karşılık zirvede Türkiye’nin, NATO’nun savunma harcamalarını millî gelirin yüzde 5’ine çıkarma hedefi doğrultusunda ilerleyeceği açıklandı. Ayrıca Türkiye’nin Çelik Kubbe hava savunma projesi için 24 milyar dolarlık ilave kaynak ayırdığı duyuruldu. Burada bir düzeltmeyi özellikle yapmak gerekir: Bu 24 milyar dolar doğrudan NATO’ya verilecek bir aidat değildir; Türkiye’nin kendi hava savunma sistemi için ayrılan ilave bütçedir. Fakat aynı sistem, NATO’nun hava ve füze savunma kapasitesine katkı olarak sunulmaktadır.

Yani Trump’ın çantasında Türkiye’ye verilmiş uçaklar, motorlar ve bağlayıcı teslimat takvimleri yoktu. Fakat Ankara’dan, önümüzdeki yıllarda savunma harcamalarının artırılacağına dair güçlü taahhütlerle ayrıldı. NATO’nun genel hedefi de üye ülkelerin 2035 yılına kadar millî gelirlerinin yüzde 5’ini savunma ve güvenlikle bağlantılı alanlara ayırmasıdır.

Mesele Türkiye’nin savunmaya para harcaması değildir. Elbette Türk milletinin bağımsızlığı, güvenliği ve geleceği için güçlü bir orduya ve gelişmiş savunma sistemlerine ihtiyacı vardır. Asıl mesele şudur: Bu büyük ekonomik yük, Türkiye’nin bağımsız savunma gücünü mü artıracak, yoksa Amerikan ve Batılı silah şirketlerinin kasalarını mı dolduracaktır?

Çünkü aynı Amerika, Türkiye’nin kendi ihtiyacı için satın aldığı S-400 sistemleri nedeniyle ülkemizi yaptırıma tabi tuttu ve F-35 programından çıkardı. Bugün de önümüze aynı şart konuluyor: S-400’lerden vazgeçerseniz F-35 meselesini konuşabiliriz.

Burada düşünülmesi gereken esas soru budur.

Türkiye’nin S-400 hava savunma sistemine sahip olmasından en fazla rahatsızlık duyan ülkelerin başında neden İsrail gelmektedir?

İsrail’in Türkiye’ye F-35 verilmesine karşı çıktığı, bunun bölgedeki askerî dengeyi değiştireceğini düşündüğü artık açık biçimde görülmektedir. İsrail açısından mesele yalnızca bir uçak satışı değil; Türkiye’nin hava savunma ve hava gücünün artmasıdır.

S-400, Türkiye’nin hava sahasına yönelik muhtemel bir saldırının maliyetini yükselten ve karşı tarafın rahat hareket etmesini engelleyebilecek bir caydırıcılık unsurudur. Sistemin menzili, radar yapısı ve hedef takip kapasitesi, bölgedeki hava gücü hesaplarını doğrudan etkileyebilir. Elbette hiçbir sistem tek başına mutlak güvenlik sağlamaz. Fakat Türkiye’nin kendisine yönelik bir hava saldırısına karşı savunmasız kalmaması, ülkemize karşı hesap yapan herkesi rahatsız eder.

O hâlde Amerika’nın baskısı ile İsrail’in rahatsızlığını birbirinden bağımsız değerlendirmek mümkün müdür?

Türkiye’ye yıllardır “NATO müttefikisiniz” deniliyor. Ancak Türkiye savunma sistemine ihtiyaç duyduğunda Patriot verilmediği, verilen tekliflerin şartlarının karşılanmadığı ve teknoloji paylaşımının sınırlı tutulduğu da unutulmamalıdır. Türkiye başka bir ülkeden sistem aldığında ise yaptırım uygulanmıştır. Bu nasıl bir müttefikliktir?

Türkiye’nin savunmasını yalnızca başka devletlerin vereceği uçaklara, motorlara ve füzelere bağlayan anlayış bağımsızlık değildir. Bağımsızlık, ihtiyaç duyduğunuz sistemi kendiniz üretmek veya kendi millî çıkarlarınıza uygun şartlarda temin edebilmektir.

NATO elbette Türkiye’nin içinde bulunduğu askerî bir ittifaktır. Ancak hiçbir ittifak, Türk milletinin kendi savunma iradesinin üzerinde değildir. NATO üyeliği, Türkiye’nin millî çıkarlarından, bağımsızlığından ve kendi savunma kapasitesini geliştirme hakkından vazgeçmesi anlamına gelemez.

Yandaş basının görevi, Trump’ın her sözünü tarihî müjde olarak sunmak değildir. Gazetecinin görevi, çantanın dolu mu boş mu olduğuna bakmak; halka gerçeği anlatmaktır.

Görülen şudur:

Trump dolu çantayla gelmedi. Türkiye’ye kesinleşmiş F-35 teslimatı, uçak motoru veya bağlayıcı bir savunma sanayisi anlaşması bırakmadı. Buna karşılık NATO üyelerinden daha fazla harcama, daha fazla silah alımı ve daha fazla yükümlülük talep ederek ayrıldı.

Türkiye’nin güvenliği için yapılan her yatırım değerlidir. Ancak bu yatırımların Türk savunma sanayisini, millî teknolojiyi ve bağımsız karar alma gücünü geliştirmesi gerekir. Yoksa NATO adına yapılan milyarlarca dolarlık harcama, yalnızca Amerikan silah şirketlerinin çantalarını doldurur.

Düşünen beyinlerin sorgulaması gereken mesele tam olarak budur.

Kaynak - https://www.yenicaggazetesi.com/trumpin-dolu-cantasi-turkiyenin-bosalan-kasasi-1050460h.htm